۱۳۸۹ اردیبهشت ۱۹, یکشنبه
دو ميز آنطرف تر و من يله
آخ كه ديشب چقد خنديدم...آخ كه ديشب چقد خنديد...آخ كه ديشب چقدر خند...آخ كه ديشب چقدر ديدم...آخ كه ديشب چقدر...آخ ديشب...آخ كه ديشب چقدر...اين كيبورداي لعنتي ام كه اشك آدم روشون مي ريزه به تخمشونم نيست
۱۳۸۹ اردیبهشت ۱۸, شنبه
ناطور پياده رو
صبح پنج شنبه بود حوالي ساعت 9، داشتم تو پياده روي كنار استخر قدم مي زدم، در واقع داشتم قدم زنان و يله مي رفتم دانشگاه، هندز فري تو گوش و غرق موزيك، يه سيگار گيروندم و بعد از اولين پك درست تو فاصله ي بين دو ترك صداي نازك دخترانه اي گفت: "چرا سيگار مي كشي عمو؟" برگشتم و ديدم دو نفرن دو تا از اين دختر مدرسه اي ها ، البته از اين دختر كوچولو هاي شيرين نبودن،يه كمي بزرگتر ، احتمالاً براي گردشي ، اردويي چيزي آورده بودنشون، اون دور و برا زياد بودن ، خوب شد كه بين دو ترك پرسيد وگرنه نمي شنيدم و فكر مي كرد بي محلي كردم و بد مي شد، جوري كه پرسيد خوشم اومد اكثر مردم وقتي از آدم سوال مي پرسن آدم بدش مي آد و عقش مي گيره مخصوصا در مورد سيگار، بعد جوري كه گفت" عمو " جور خوبي بود بقيه وقتي به آدم مي گن عمو انگار دارن ميگن هوي يه جوري مي گن كه آدم حالش بهم مي خوره، يه لحظه برگشتم و نگاه كردم و همان آن دلم خواست سيگارم رو بندازم، نه اينكه نكشم ولي چند متر جلو تر بكشم جايي كه اونا نبينن، ولي ننداختم فقط يه نگاهي كردم و يه لبخند كوچولو با يه" هه" تحويلش دادم جوري "هه" رو نگفتم كه بد و زننده باشه، جور خوبي گفتم ، خنديدن
۱۳۸۹ اردیبهشت ۱۲, یکشنبه
۱۳۸۹ اردیبهشت ۱۱, شنبه
اگه
اگه بلد بودم ساز بزنم، ميرفتم يه گوشه يه خيابون مي شستم ميزدم
تو به نوازنده هاي دوره گرد گوش مي دادي...
تو به نوازنده هاي دوره گرد گوش مي دادي...
اشتراک در:
پستها (Atom)

