‏نمایش پست‌ها با برچسب آپارات. نمایش همه پست‌ها
‏نمایش پست‌ها با برچسب آپارات. نمایش همه پست‌ها

۱۳۸۹ شهریور ۸, دوشنبه

او یک آرایشگر آرام بود

من یه آرایشگرم، یه آرایشگر معمولی تازه صاحب مغازه هم نیستم یعنی صندلی دوم آرایشگاه مال منِ، صاحب آرایشگاه برادر زنمه که مغازه از پدرش بهش رسیده، پدرش کلی جون کرد تا این آرایشگاه رو داشته باشه، برادر زنم آدمِ خوبی ولی زیادی حرف می‏زنه یعنی خیلی زیادی حرف می‏زنه، من زیاد حرف نمی‏زنم بیشتر سیگار می‏کشم، من یه خونه دارم که جای بدی نیست و یه زن، آره یه زن دارم زنمم چیزِ بدی نیست چون زیاد حرف نمی‏زدم بهم پیشنهادِ ازدواج داد،بهش گفتم شاید لازمه بیشتر منو بشناسه ولی اون گفت که همین‏قدر کافیه، الانم همو همونقدر می‏شناسیم، زنم تو یه فروشگاه کار می‏کنه تو یه فروشگاه لباس و لوازم آرایشو اینا، حسابدارِ، کلیم از کارش خوشش میاد، عاشقِ اینه که بدونه چی کجاست، رابطش با صاب کارش یه کم بیشتر از رابطه‏‏ی کارمند و رئیسِ، یه کم بیشتر ینی گاهی با هم می‏خوابن، البته من اصلن به این قضیه حساس نیستم یعنی کلن به تخمم نیست.
خوب من یه روز تصمیم گرفتم یه سر و سامونی به زندگیم بدم، ینی خواستم یه پول وپله‏ای به هم بزنم، ینی فک کنم از اینکه یه آرایشگرِ معمولی باشم خسته شده بودم، آره تصمیم گرفتم زندگی معمولیم و یکم عوض کنم،به گا رفتم، ینی واقعاً بگا رفتم، هر چی که داشتم از دست دادم،همه چی شرو کرد به خراب شدن، همه چی یعنی زنم، خونم و هر چیزِ دیگه ای که داشتم و حتی آرایشگاه که البته مالِ برادر زنم بود، من خواستم تغییر کنم و همه چی بگا رفت ینی واقعاً همه چی، چند وقت دیگه هم اعدامم می‏کنن البته این یکی خیلی مهم نیست.
خوب من یه آرایشگرم با یه زندگی معمولی، یه آدم معمولی اگه بخواد زیادی تغییر کنه بگا می‏ره...


مردی که آنجا نبود



۱۳۸۹ فروردین ۳۰, دوشنبه

فلسفیدن با پتک در " عیار 14 "

"بدهی های شما به نرخ روز محاسبه می شود"
این جمله کوتاه به ظاهر هیچ حرف خاصی جز برای بازاریان ندارد اما در فیلم روی دیوارهای طلا فروشی خوش نشسته است. پرویز شهبازی را از "نفس عمیق" دوست داشتم و اینبار هم با "عیار 14" فهمیدم هنوز می شود دوستش داشت.

۱۳۸۹ فروردین ۲۳, دوشنبه

موز ماهي ها در دره الاه

In the Valley of Elah چند ماهي بود كه بين فيلم هام مانده بود، كسي كه فيلم را بهم داده بود گفته بود فيلم در مورد جنگ عراق است، تاحالا رغبت به ديدنش نكرده بودم ، به هر حال با اشارات يكي از دوستان خلاصه نشستم و ديروز ديدمش، فعلا فقط يك بار ديدمش و فكر نمي كنم حالا حالا ها دوباره ببينمش اما همين قدر بگويم كه در طول فيلم به ياد " يك روز خوش براي موز ماهي ها" ي سلينجر و "سيمور گلس"ش افتادم و ياد "وداع با اسلحه" و "فردريك هنري" اش و ياد همه ي شخصيت هايي كه به جنگ رفته اند... هيچ كس از هيچ جنگي سالم بر نمي گردد...

۱۳۸۹ فروردین ۲۲, یکشنبه