لیل و نهار
بی تو مرا شامِ تیره است
لیلای من
کجا بشدی بی جنونِ من
۱۳۸۹ اردیبهشت ۲, پنجشنبه
۱۳۸۹ فروردین ۳۰, دوشنبه
فلسفیدن با پتک در " عیار 14 "
"بدهی های شما به نرخ روز محاسبه می شود"
این جمله کوتاه به ظاهر هیچ حرف خاصی جز برای بازاریان ندارد اما در فیلم روی دیوارهای طلا فروشی خوش نشسته است. پرویز شهبازی را از "نفس عمیق" دوست داشتم و اینبار هم با "عیار 14" فهمیدم هنوز می شود دوستش داشت.
این جمله کوتاه به ظاهر هیچ حرف خاصی جز برای بازاریان ندارد اما در فیلم روی دیوارهای طلا فروشی خوش نشسته است. پرویز شهبازی را از "نفس عمیق" دوست داشتم و اینبار هم با "عیار 14" فهمیدم هنوز می شود دوستش داشت.
همه ی کسان رفته تویی
پشت کامیونش نوشته بود " یاور همیشه مومن تو برو سفر سلامت..." حالا من هیچ، چرا رفتی و اون راننده ای که آغاصی گوش می داد رو به زار زدن با داریوش نشوندی؟
همه ی کسان رفته
تویی
همه ی بی تو ماندگان
منم
تویی
همه ی بی تو ماندگان
منم
۱۳۸۹ فروردین ۲۸, شنبه
دیپلمه سربازِ مست یا استرادلیتر در یک داستان غمگین پر خنده
دیشب آرش زنگ زد، یه یه قرنی بود ازش خبر نداشتم، گفت غروب زنگ زدم بیام ببینمت گوشی رو ور نداشتی، راس می گفت، گوشی جا گذاشته بودم، این آخریا خودمم جا می زارم، گفت دلم برات تنگ شده، راس می گفت، گفت دلم واسه طرز حرف زدنت تنگ شده بود گفت هنوز همونجورِ مذخرف حرف می زنی، کلی خندیدیم دو تایی باهم...هاه هاه، راست می گفت، گفتم فردا پاشو بیا اینجا، گفت سربازم پسر، این پسر رو همیشه می گفت، آخر همه ی جمله هاش می گفت پسر، پرسید الان دانشجوی کارشناسی هستی، گفتم آره، کلی فحش داد و خندیدیم ، هاه هاه ... بعد گفت آشغال من یه دیپلمه ام، یه سرباز دیپلمه، الان دقیقاً یه سرباز مست دیپلمه...کلی خندیدیم باز، هاه هاه...راس می گفت، بی خیال دانشگاه شده بود یعنی خیلی تمیز بی خیالش شده بود، کلاً این آرش خیلی خوب بی خیال می شد، گفت ایندفعه که اومدم میام می بینمت، فکر نکنم به این زودیا ببینمش...هیچ چی دیگه همین، خوب آدمِ دیگه گاهی دلش تنگ می شه، حتی واسه آرش...
۱۳۸۹ فروردین ۲۳, دوشنبه
موز ماهي ها در دره الاه
In the Valley of Elah چند ماهي بود كه بين فيلم هام مانده بود، كسي كه فيلم را بهم داده بود گفته بود فيلم در مورد جنگ عراق است، تاحالا رغبت به ديدنش نكرده بودم ، به هر حال با اشارات يكي از دوستان خلاصه نشستم و ديروز ديدمش، فعلا فقط يك بار ديدمش و فكر نمي كنم حالا حالا ها دوباره ببينمش اما همين قدر بگويم كه در طول فيلم به ياد " يك روز خوش براي موز ماهي ها" ي سلينجر و "سيمور گلس"ش افتادم و ياد "وداع با اسلحه" و "فردريك هنري" اش و ياد همه ي شخصيت هايي كه به جنگ رفته اند... هيچ كس از هيچ جنگي سالم بر نمي گردد...
۱۳۸۹ فروردین ۲۲, یکشنبه
۱۳۸۹ فروردین ۱۸, چهارشنبه
خطر له شدن
گاهي بايد حسابي حواست جمع باشد، وقتي داري در پياده رو قدم ميزني اگر حواست نباشد مي خوري زمين يا اينكه مي خوري به يك نفر ديگر و اگر خيلي بد شانس باشي طرف اعصاب ندارد و مي زند دندانهايت را مي ريزد تو حلقت، اما وفتي داري از خيابان رد مي شوي يا از اتوباني جايي بايد حواست را جمع كني، ماشين ها شوخي ندارند، بعضي رابطه ها هم همين طور است، بايد حسابي حواست باشد، رفتن درد دارد و از زير ماشين رفتن هم بد تر است...
۱۳۸۹ فروردین ۱۶, دوشنبه
۱۳۸۹ فروردین ۱۳, جمعه
اشتراک در:
پستها (Atom)

